العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )
227
بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )
درشتى كردن براى تربيت همان درشتى حكم نرمى را دارد چه بسا كه درد دوا باشد و چه بسا اندرز دهد كسى كه اندرز دهنده نيست و چه بسا اندرز دهندهاى خيانت كند مبادا آنكه بر آرزوها تكيه كنى كه آنها مالهاى احمقانست كه دوركنندهى از دنيا و آخرت است . دلت را با ادب پاك نما چنان كه آتش هيزم را پاك مىكند سخنانت را به يكديگر مخلوط مكن و مانند كف سيل مباش ، انكار نعمت پستى و همراهى نادان شومى است ، خرد نگهدارنده تجربههاست ، بهترين چيزى كه تجربه ميكنى همان اندرز تو است و از كرم است خوى پسنديده ، پيشى بفرصت گير پيش از آنكه اندوه شود ، از دورانديشى تصميم است ، سستى در كار سبب نااميدى است ، همهى جويندگان بهدف نميرسند و همهى مسافران برنميگردند ، نابود كردن توشه فساد است . براى هر كسى سرانجامى است چه بسا سرانجامى است كه برميگردانى ، نيكى در كمك كار پست نيست ، بواسطهى عذر كار را رها مكن ، بردبار آقائى مىكند ، آنكه بخواهد بفهمد فهمش را زياد مىكند ، ديدار مردمان خوب آبادى دل است آسان شمار روزگار را آنچه را كه رام مىكند برايت سواريش را بپرهيز كه مركب لجاجت سركشى كند . اگر گناهى انجام دادى شتاب در نابودى آن كن بوسيله توبه ، آنكه ترا امين قرار دهد خيانت مكن گرچه به تو خيانت كند راز او را فاش مكن گر چه او راز ترا فاش كند ، به ياد مياور چيزى را از جهت اميدوارى بيشتر از خود آن چيز بجو ، زيرا نصيب تو ميرسد ، بازرگان در محل خطر است ، زيادى را بگير و نيكو بخشش كن و بمردم نيكو بگو و چه سخن حكمتى جامع است اينكه دوست بدارى براى مردم آنچه را كه براى خود دوست دارى و ناخوش دارى براى مردم آنچه را كه براى خود خوش ندارى ، همانا كه كم اتفاق مىافتد كه از آنچه كه تو بسوى آن شتاب مىكنى سلامت بمانى يا اينكه پشيمان